Więcej o Bractwie

Rekoncyliacja Bractwa NMP Łaskawej

Do Bractwa w dawnej Polsce wstępowano na wypadek epidemii, a także chroniąc się pod szczególną opiekę Matki Bożej w każdych okolicznościach, zwłaszcza w godzinę śmierci. Motyw ten okazuje się nadal aktualny, pomimo upływu niemal czterech wieków. Obecnie podkreślamy także aspekt żywego wotum wdzięczności Matce Bożej za niezliczone łaski, udzielone przez Jej wstawiennictwo Warszawie, Ojczyźnie, i każdej rodzinie. 

Bractwo jest szczególną formą wspólnoty katolickiej i jednocześnie stowarzyszenia, ustanowionego przez władzę kościelną. Bractwo NMP Łaskawej powstało przy warszawskim Kolegium OO. Pijarów, gdzie nuncjusz papieski arcybiskup Jan de Torres w 1651 r. umieścił obraz Matki Bożej Łaskawej ze złamanymi strzałami w rękach, namalowany w oparciu o wzory włoskie (fresk z Faenzy i podobne wizerunki z okresu Quattrocenta). Obraz ten, jako pierwszy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie, w tym samym roku został ukoronowany przez O. Jana de Torres na zlecenie Stolicy Apostolskiej.

Historia Bractwa łączy się ściśle z rozwojem nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny Łaskawej i Zwycięskiej, do czego przyczyniło się cudowne uśmierzenie zarazy w Warszawie. Nie minął rok od wystawienia obrazu Najświętszej Marii Panny w warszawskim kościele pijarów (1651), a już stolica mogła doświadczyć skutków Jej przemożnej opieki. Oto bowiem w roku 1652 „inną plagą - pisał Albrycht Stanisław Radziwiłł - mianowicie zarazą Bóg pokarał Rzeczypospolitą”. Pomór ten był wynikiem niedawnych polsko-kozackich zmagań militarnych, a rozniesiony został przez liczne przemarsze wojsk. Zarządzone w stolicy modły przed wizerunkiem MB Łaskawej odniosły pożądany skutek, toteż magistrat w imieniu mieszkańców miasta ufundował Wotum Warszawy - wielką chorągiew, którą w dowód dziękczynienia przesłał w tymże roku do głównego ośrodka kultu Najświętszej Panny Maryi we włoskiej Faenzy. 

W 1664 r. Ojciec Święty Aleksander VII oficjalnie erygował Bractwo (zwane także Konfraternią), przyznając Bractwu prawo korzystania z udzielonych odpustów. Dokument papieski przyznawał członkom Bractwa odpust zupełny, pod zwykłymi warunkami:
- w dniu przyjęcia do Bractwa,
- w uroczystość Matki Bożej Łaskawej (w drugą niedzielę maja)
- i w godzinę śmierci, nawet w razie niemożności przyjęcia sakramentów świętych, po wezwaniu nabożnym Imienia Jezus.

W późniejszych czasach inni namiestnicy Piotrowi opatrywali bracki ołtarz Najświętszej Maryi Panny Łaskawej dodatkowymi odpustami, między innymi w 1730 r. uczynił to Klemens XII, a w 1753 - Benedykt XIV. Obydwa dokumenty znajdują się w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie (AGAD, Zbiór dokumentów pergaminowych, sygn. 1774, 8602). 

Obecna idea wznowienia działalności czyli rekoncyliacji Bractwa powstała podczas procesji odpustowej ku czci Matki Bożej Łaskawej, która przeszła ulicami Starego Miasta w sobotę, 9 maja 2015 r., po raz pierwszy od stu osiemdziesięciu pięciu lat.

Nie wiadomo, na ile ścisłe jest to obliczenie, ponieważ w 1836 r. Kurowski podaje, że wielką procesję - podążająca z kościoła pijarów na Długiej do kościoła paulinów i z powrotem - organizowano jedynie do roku 1794, a później obchody odpustowe ograniczone zostały do „solennych nabożeństw” w bogatej oprawie. Uwzględnienie tej informacji i przyjęcie, że trzeci rozbiór Polski w r. 1795 zakończył odprawianie procesji, dawałoby więc przerwę 221-letnią(!). Szkoły OO. Pijarów zostały zamknięte po powstaniu listopadowym, zaś domy zakonne zlikwidowano po powstaniu styczniowym. Wielu pijarów zesłano na Sybir. Być może informacja, że ostatnia procesja od kościoła pijarów odbyła się 9 maja 1830, a dopiero po powstaniu listopadowym władze rosyjskie odebrały pijarom kościół i zakazały organizowania procesji, wymagałaby dokładniejszej weryfikacji.

Przerwa w działalności Bractwa była prawdopodobnie równie długa, przy czym należy uwzględnić, że jedna rekoncyliacja Bractwa miała już miejsce, mianowicie w dwa lata po przejęciu przez pijarów kościoła pojezuickiego przy ul. Świętojańskiej, poważnie zdewastowanego, i jego ponownej konsekracji. Dla zachowania ciągłości i tradycji Bractwa odwołujemy się więc do źródeł historycznych.

Bractwo będzie kontynuować przerwaną działalność w sposób dostosowany do obecnego czasu, według rozeznawania duchowego prowadzonego przez Kandydatów do Bractwa (co rozpoczęliśmy wspólnie na pierwszym spotkaniu, które odbyło się w Sanktuarium w Radzyminie 6 września 2020 r.) i wskazówek władzy duchownej.

W ten sposób powstaje szkic statutu Bractwa, który będzie przedmiotem dalszych uzgodnień. Dzieło odnowy Bractwa, zawierzone Maryi wraz z życiem każdego z nas, traktujemy jako wotum wdzięczności dla Najświętszej Marii Panny Łaskawej za zwycięstwo w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. i ocalenie Polski. Wolność podarowana wówczas Polsce stworzyła podstawę bytu i świadomości narodu, umożliwiając Polakom pomimo ogromnych ofiar przetrwanie totalitaryzmów XX wieku. Za dar wolności winniśmy Matce Bożej nieustanne dziękczynienie.

Ciągłość duchowej tradycji Bractwa i jego użyteczność dla Kościoła i Ojczyzny zamierzamy zachować przez życie sakramentalne, trwanie w zawierzeniu Maryi, poddanie się Jej prowadzeniu i duchową pracę nad sobą. Znakiem tej ciągłości będzie życie członków Bractwa, zapisy statutu oraz używanie pierwotnej historycznej nazwy i symboliki za pozwoleniem władzy kościelnej.

 

(...)

Strona w trakcie tworzenia

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

iotu@yahoo.com
+48 690 52 77 23

Bractwo NMP Łaskawej
Radzymin, Sanktuarium św. Jana Pawła II

Powered with Zyro.com